Świat w łupinie orzeszka
czynami miotany jak falą
pokój..., czy on w nim zamieszka
Nadzieje...Niech sięnie walą

Świat, dwie połączone dłonie
nie rozrywajmy ich na siłę
Serce z niepokoju płonie
Tylko tyle... i aż tyle.

Zapalmy świeczkę:
wszystkim niedorosłym marzeniom,
niezreealizowanym planom,
drogom, które wiodą do nikąd,
dniom, co n ie maja końca,
i myślom, co uciekły wystraszone,
bo może się spełnią.............

Bartek i czwartek

"Powiedział Bartek,
ze dziś Tłusty Czwartek.
A bartkowa uwierzyła,
smacznych pączków nasmażyła"

I nie tylko nasmażyła,
ale wszystkich obdarzyła.
Dostał Bartek,Jędrzej, Kuba
i Bartkowy wierny sługa.
Dostał też  nasz kaznodzieja ,
no i sługa dobrodzieja.
A że pączek mu smakował
z ambony jej podziękował.

Tak to Bartek zaczął wszystko,
bo poczciwe zeń chłopisko.

Rachunek prawdopodobieństwa

Pomnożywszy wszystkie, radości
odejmując wszystkie ,smutki
dzieląc przez wiele , rozpacz
dodając niezliczone ,uśmiechy
wyciągając pierwiastki z kłopotów
rozważając dodanie "pi" do szczęścia,
żeby było więcej.
Obliczył - rachunek prawdopodobieństwa:
Że życie............
może jednak płynąc spokojnie.

Na scenie stoisz ,sam
wswiatłach rampy drżysz
nie wiesz......
co będzie za chwilę
- myślisz:
- przeciez ja , nic nie umiem!
i grasz
aż do statniej minuty
schodzisz,
wzdychasz....
a jednak się udało

Wieczność............
to nazbyt wiele
o chwilę tylko proszę
o te gorączkę w ciele
o dłoń co da rokosze.

Wieczność.............
dla nas za mało
trwanie aż po horyzont
czasu nam jakby nie stało
by móc mniej sobie przysiąc.

Zwykłym słowem, jak kromką chleba
chcę się podzielić
dotykiem dłoni - maleńkim okruchem,
serca czułością,
oczu spojrzeniem, ust oddechem
czyli.... miłością