Z dalekiego kraju,
z naszego kraju.
Z ziemi polskiej
do włoskiej.
Myśl stęskniona
szybuje po śladach.
Przy grobie Twoim przystaje
klęka i głowę schyla.
Łzą się z Toba witając.

Zatrzymać , jeszcze na chwilę
twoją dłoń w mojej dłoni.
Na wieczoru zmienność
nieobliczaną przemijaniem.
Melodia nocy taka senna
niech z nami zostanie.

Zatrzymćc jeszcze na chwilę
wzrok twój i moje odbicie.
Wiecznośc... tuż za nami
mgły, snują się razem ze świtem
Tylko my w sercu - szkatule
zachowani, wciąz wtuleni razem.

Świat w łupinie orzeszka
czynami miotany jak falą
pokój..., czy on w nim zamieszka
Nadzieje...Niech sięnie walą

Świat, dwie połączone dłonie
nie rozrywajmy ich na siłę
Serce z niepokoju płonie
Tylko tyle... i aż tyle.

Zapalmy świeczkę:
wszystkim niedorosłym marzeniom,
niezreealizowanym planom,
drogom, które wiodą do nikąd,
dniom, co n ie maja końca,
i myślom, co uciekły wystraszone,
bo może się spełnią.............

Bartek i czwartek

"Powiedział Bartek,
ze dziś Tłusty Czwartek.
A bartkowa uwierzyła,
smacznych pączków nasmażyła"

I nie tylko nasmażyła,
ale wszystkich obdarzyła.
Dostał Bartek,Jędrzej, Kuba
i Bartkowy wierny sługa.
Dostał też  nasz kaznodzieja ,
no i sługa dobrodzieja.
A że pączek mu smakował
z ambony jej podziękował.

Tak to Bartek zaczął wszystko,
bo poczciwe zeń chłopisko.

Rachunek prawdopodobieństwa

Pomnożywszy wszystkie, radości
odejmując wszystkie ,smutki
dzieląc przez wiele , rozpacz
dodając niezliczone ,uśmiechy
wyciągając pierwiastki z kłopotów
rozważając dodanie "pi" do szczęścia,
żeby było więcej.
Obliczył - rachunek prawdopodobieństwa:
Że życie............
może jednak płynąc spokojnie.

Na scenie stoisz ,sam
wswiatłach rampy drżysz
nie wiesz......
co będzie za chwilę
- myślisz:
- przeciez ja , nic nie umiem!
i grasz
aż do statniej minuty
schodzisz,
wzdychasz....
a jednak się udało