Ty się zrodziłeś z tęsknoty
z wspomnienia bruku i stóp,
z wiosen odkrywanych na nowo,
z marzeń ubranych w tęczę.


Ty się zrodziłeś z widoków
ukrytych we wczorajszym zmierzchu
, ze świateł barwiących domy,
z spacerów w ulubione miejsca.

Tkwisz zawieszony jak niebo,
wciąż nade mną i nad Nią
jednakowymi symbolami .

Pod powieką zostawiasz,
uśmiech czuły, matczyny,
wdzięczność za wszystko.

MAŁY PLUS

Spisać na straty
a może dać mu mały plus?
W sumie,
nie sprawował się najgorzej:
przekładał wszystkie dni
zmienna aura i humorem,
wyznaczał czerwienią święta,
nawet wbrew prawu
.
Może więc,
dać mu mały plus...
za , wszystko

Malowane słońcem
mocno i delikatnie
odcienie różne przyjmują
zebrane czuwają
nad cisza ścian i serc
bez sprzeciwu zatrzymując
dwie pęknięte części

Niebo poróżowiało
w objęcia chwytając widnokrąg.
Było nieśmiało uśmiechniete
jak na pierwszym spotkaniu
Przecierało zdumione oczy
wciąz zieloną szatą ziemi.
Kalendarz zbliżał się ku końcowi
a tu ....
Mniej barw, ale ten kolor
 rozmarzał  niesamowicie

A ja już tego nie zrozumiem,
tamtych wydarzeń, tamtych słów.
Dziś w za kusej sukience chodzi,
jakby odwrócic chciało nów.

A ja już tego nie zrozumiem,
co się osadza na dnie snu.
Chciałam wiele pragnąc znowu,
a tu cisza, pustka słów

Ten drugi
niczym cień co się wstydzi
półuśmiech,
bo za głośno, nie wypada
kilka nut,
nadzieja na melodię.
Ten drugi,
 ale cały mój

cisza
myśli skapują na klawiaturę
w nadziei spotkania
zapłonione
w tle marzenia
płyną wzorem czarno - białym
bezgłośnym zaproszeniem,
może, ostatni raz...