Patrzysz............

patrzysz............
przez grubą szybę
zarys........
a ty,pełen domysłów
wyliczasz
co złe, co dobre
dystans............
odwrotnie proporcjonalny
do istoty rzeczy
wróg- wyobraźnia
patrzysz...............
a jednak............ nie widzisz!

Wrzesień

Wrzesień..............jesień
parasol rozpina nostalgia
Echem się niesie
jak w cieście bakalia

Chmurą płynie
bladą dnia i smutku szarością
Wiem ........... kiedyś minie
z jesienną miłością

Płacze często
nocami  z wiatrem zawodząc
Czy to męstwo?
pytają ptaki brodząc

Wrzesień przez sień
przepływa brązowym kasztanem
znów mokry jest dzień
i serce zakochane

Świt niebo rozstrzelał,
łąkę zmienił wszpital.
Drogą wąż sunął
zdobny w długie lufy.

Dzwonek w drzwiach
zadrżał nagłą ciszą
klasy puste, stęsknione
próżno czekają

Las niósł kopyt tętent
drzewa go chwytały
okrzyki - rozkazy
jak słowa ostanie

Tylko mgły zasnuły
oczy, polanom i liściom
na rzeczy zbyt trudne,
by w nie wierzyć.

Nieszkodzi
przejdziemy jeszcze raz,
wszystkie odcienie niepewności
wahań pełną ciszę,
zarumienimy przyszłość
cieniem przeszłości
szczypta nocy na języku
spłynie słodyczą do serca
twój dotyk... mój dotyk...
znano - nieznany
I staniemy u drzwi
w nich pewność
jutro, będzie nasze

" Nie grają nam surmy bojowe...................."

To ulica strzałami tańczy
śmiertelne primabaleriny
w piruetach
w podskokach
pochylają nasze ciała
brama - niebezpieczeństwo
okno - przedsmak tragedii
dach - posłaniec szalonego kompozytora
dłoń zaciśnięta czeka..................
są bliżej
już
Trafiony!
zbawienna cisza.

Wiersz

Tak dobrze w nocy
mieć cię w ramionach
cyzelować czule
w ciemności dotykiem
i każdą część ciebie
smakować
myślą - językiem

Wszystko co minęło
powróciło.............
kawalkada zdarzeń i postaci
teatr odgrywany
myślą i wspomnieniem
śmiech i smutek
w plecionce codzienności
zmieszane barwy plam
niepewne swojego miejsca
przeżywane raz któryś............